Dit. Dus.

Ja weet je, ik kan nu meteen beginnen over de keuze verhuizen of verbouwen, funda-verslavingen en verhuisonrust. Maar vind je het leuk om te lezen, dan vertel ik je iets meer dan dat. Gewoon voor mezelf en misschien voor jou. Omdat je keuzes niet over 1 nacht ijs gaan, maar iets meer tijd en aandacht vergen. Dus dat verhaal over die verbouwing komt eraan. Maar eerst even dit.


Het Gooi en de weg daarnaartoe. 

We waren beiden 22 toen we in Huizen kwamen wonen. Ik had net mijn eerste baan op een basisschool in Katwijk achter de rug en Tjidde woonde intern op de Koninklijke Militaire Academie in Breda. We woonden niet samen dus reden we elk weekend naar Stadskanaal of naar Sibculo in Twente naar onze ouders. Honderden kilometers schoten onder ons door, maar man wat was dat lekker, Stuiterverliefd samen in de auto. Uren praten en tanken. Heel veel tanken.

In Katwijk had Tjidde me op een steenkoude dag in december ten huwelijk gevraagd. Een collega lokte me naar het strand en Tjidde kwam aanrijden op een paard. In ridderpak. Echt niet normaal romantisch, ook al waaide ik uit mijn voegen op dat strand. We waren broekies toen we elkaar leerden kennen en na 4,5 jaar verkering waren we dat nog steeds! Maar toch besloten we te trouwen. Daar hebben we echt geen seconde over getwijfeld.

Maar we hadden geen idee waar we wilden wonen. Met Stadskanaal of Twente hadden we niets (meer). Ergens op een centrale plek ergens tussen het zuiden en het noorden moest het worden. Omdat we Huizen kenden via een leuke oom en tante, ging onze aandacht naar ’t Gooi. Mijn ouders kwamen allebei uit Hilversum. Omgeving dus niet helemaal onbekend. Centraler kon het niet én er bleek een vacature te zijn op een basisschool! Binnen een paar telefoontjes werd ik aangenomen en omdat ik van buiten de provincie kwam, kreeg ik een urgentieverklaring van de gemeente zodat ik versneld een woning toegewezen zou krijgen. Dat waren nog eens tijden! Na 2 maanden bij mijn opa en oma in Hilversum kreeg ik het appartementje toegewezen. Bizar snel. Het was onze allereerste plek samen. En echte 'Gooische crib' van 54m2. Maar ondanks dat Linda de Mol het liefkozend haar 'home-town' noemt, wordt Huizen ook wel eens het 'afvoerputje' van het Gooi genoemd. Ach ja. Omsloten door Blaricum, Laren, Bussum en Naarden met heide, bos en water ben je binnen een half uur in Amsterdam en Utrecht. Met ongeveer 41.000 inwoners een middelgrote gemeente met de populaire naam 'De Haven van het Gooi' (misschien om dat afvoerputje te verbloemen). Officieel ben ik zelfs een Gooische van geboorte. In mijn paspoort staat Laren als geboorteplaats. Helemaal op mijn plek dus. En als baby al omhooggevallen! ;-)

Volgende keer: ons eerste koophuis.

 

© 2019 - 2021 Mrs.Multitask | sitemap | rss | webwinkel beginnen - powered by Mijnwebwinkel