We shape our homes and then our homes shape us.

We hebben een heerlijk huis. In Huizen. Een Huiz in de rustige wijk ‘Het Vierde Kwadrant’. Ons huis is gebouwd in 1999/2000 en is inmiddels zo’n 20+ jaar oud. Voor ‘echte’ Huizers uit het Oude Dorp een beetje ver van hun bed. Het is zo’n kwartiertje fietsen van het centrum. De wijk is niet persé heel aantrekkelijk. Beetje hoekig en lomp, maar wel ruim van opzet. We wonen op loopafstand van het Gooimeer en naast de prachtige nieuwbouwwijk van Blaricum ‘de Blaricummermeent’ die wel eens gekscherend ‘Center Parcs XXL’ genoemd wordt. (Een twee-onder-kap gaat er voor gemiddeld €750.000 van de hand, dus XL is een understatement. Niet bepaald ruim van opzet door de giga grondprijs, maar het is er absoluut prach-tig, dat moet gezegd!) We hebben maar liefst 2 stranden om de hoek en je vaart of supt zo naar het eilandje ‘Huizerhoef’. Scholen op fietsafstand en vrienden op kruiplengte. Altijd handig! ;-) Tot zover de verkooptekst, want we gingen verbouwen!

 

        

Ons huis is vrij vaak van eigenaar gewisseld, maar er wonen ook veel mensen vanaf het eerste moment. Veel buren uit de straat hebben de garage er bijgetrokken, naar achteren uitgebouwd, een serre geplaatst of de badkamer vernieuwd. Ons huis is nog behoorlijk onaangeroerd. Behalve onze make-over van 12 jaar geleden, hebben we behalve wat cosmetische ingrepen de badkamer en het toilet gelaten zoals het was. Een wit tegel paradijs. Geen sjeu, maar wel praktisch. Heerlijk met kleine kids. Inmiddels wordt het een schimmel paradijs als we niet oppassen dus hij is nu echt op, af, niet meer te redden. Boven is het huis groot genoeg. We hebben 4 slaapkamers en een werkkamer, hoge plafonds en een hele ruimtelijk hal met een vide. Het huis voelt heerlijk open als je binnenkomt. Echt fijn!


De tuin is niet groot, maar groot genoeg, vinden wij. En stukje bij beetje veroveren we de tuin weer terug op de kinderen. Pré-zwemdiploma’s was er genoeg plaats voor een grasmat en zwembadje in de tuin, maar nu de mannen groter worden is de tuin so-wie-so te klein (hoor je het ze zeggen?). Zij ontgroeien de tuin en wij groeien er weer in. Maar na de verbouwing gaat dat groeien gaat nog wel even duren..

De woonkamer is wat aan de kleine kant. Alle functies bevinden zich in 1 ruimte. Koken, eten, spelen, tv kijken en huiswerk maken. Daar hebben we nooit last van gehad. Niet eens over nagedacht eigenlijk. Maar nu de kids groter worden, begint het onhandig te worden. Spelen en huiswerk maken gaan niet samen. Rustig kletsen met vrienden, terwijl de tv steeds harder wordt gezet is ongemakkelijk. Sowieso is hard geluid voor mij een ding, maar dat is een ander verhaal. Naast mijn glutenintolerantie, ecologisch-biologisch dieet en muisarm ben ik verder heel normaal…

Onze eerste stap naar de verbouwing was een gesprek met een architect. Die stap kun je rustig overslaan als je al helemaal weet wat je wil of jouw verbouwing niet dusdanig is dat er veel verschillende mogelijkheden zijn. Maar omdat wij wat meer uitbouwmogelijkheden hadden en je soms niet verder denkt dan een recht-toe-recht-aan uitbouw of de garage erbij te trekken, loonde het bij ons absoluut de moeite. Wij hebben gekozen voor LJW architectuur. Allereerst omdat we hem goed kennen en vertrouwen, maar vooral omdat zijn stijl ons aanspreekt. Hij heeft een eigenwijze kijk op architectuur en interieur én luistert goed naar je wensen en ideeën en geeft daar dan vervolgens zijn eigen draai aan. 

Natuurlijk kost een architect geld. Maar hij zorgt dan ook wel voor een totaalplaatje. Hij denkt na over constructie, esthetiek, functies van ruimtes, maar maakt ook een volledig pakket waarmee je naar de aannemer kunt. In ons geval was hij ook beschikbaar voor vragen en opmerkingen van aannemers en bleef hij betrokken bij het proces van aanbesteding.We hebben wel een 5-tal gesprekken met de architect gevoerd. Hier wat veranderen en daar wat aanpassen. Het kost tijd, maar is superleuk! 

Als het plan en de plattegrond er liggen, kun je op zoek naar een aannemer. Je kunt 10 verschillende aannemers aanschrijven, maar dat werd ons door de architect afgeraden. De aannemers hebben het stuiterdruk en stoppen veel tijd in het aanleveren van de offerte. Wij hebben uiteindelijk 5 aannemers gebeld en 3 daarvan gaven aan mee te willen doen. Omdat de architect een compleet overzicht van de werkzaamheden meestuurt, zijn de offertes grotendeels met elkaar te vergelijken. Natuurlijk gebruikt iedere aannemer weer eigen vaktaal, waar jij als leek chocola van probeert te maken. Gelukkig kun je de moeilijke vragen doorsturen naar de architect die daar vervolgens weer netjes antwoord op geeft.

Uiteindelijk bleek dat één aannemer een aanzienlijk hogere prijs had dan de andere twee. Daar hebben we over gebeld, maar door de vele onderaannemers werd het zo onoverzichtelijk dat we die contacten hebben stopgezet. De andere twee aannemers zaten qua prijs dichter bij elkaar. Daardoor weet je eigenlijk al dat er door beide partijen goed geoffreerd wordt. Na wat gesprekken over en weer hebben we gekozen voor de aannemer bij ons uit het dorp. Zij konden de verbouwing nog voor de zomervakantie doen en garandeerden ons dat de werkzaamheden bij ziekte doorgang zouden kunnen vinden. Dat alles was ons wel heel wat waard. Klaar voor de bouwvak en snelle en duidelijke communicatie. De knoop doorgehakt. Gaan met die banaan! We gaan het echt doen! Iet giet oan!

Volgende keer neem ik je mee in de plannen. Wat gaan we nou echt doen?! 

See you next time!

© 2019 - 2021 Mrs.Multitask | sitemap | rss | webwinkel beginnen - powered by Mijnwebwinkel